Over mij

 

Mirna Dijkstra, het gezicht achter Woordenwensjes

Wat ik het allerliefste doe, is het beschrijven van jouw gevoel! En als het mij lukt jouw gevoel te beschrijven maken we verbinding. Ik met jou! Maar jij ook zeker, en misschien nog wel meer, met degene aan wie jij de woorden geeft.

Dat ik die woorden schrijf en dat Woordenwensjes bestaat, kwam niet vanzelf. Daar ging van alles aan vooraf. Ik zal je vertellen hoe het ging.

Bemiddelaar

Ik werd geboren als middelste dochter in een gezin met drie dochters. En tja, je weet wat ze zeggen over middelste kinderen. Dat zijn de bemiddelaars, de ruzie-sussers, de verbinders. Nou, dat is bij mij wel grotendeels waar. Ik heb een hekel aan ruzie. Verbinden past me veel beter. En dan het liefst, je raad het al, met woorden!

In mijn jongste jaren werkte mijn vader hard om het gezin te onderhouden, maar ik weet nog goed hoe hij altijd droomde van een eigen bedrijf: vrijheid, alleen voldoen aan je eigen verwachtingen! En hij realiseerde, met heel hard werken, die droom.

Daar ontstond bij mij een wens. Een wens om ook die vrijheid te hebben. Een eigen bedrijf, eigen keuzes maken. Maar ja, wat ging ik dan doen?

Ik maakte een keuze

Lange tijd wist ik niet wat ik wilde. Ik verlengde zelfs mijn middelbareschooltijd met twee jaar, om de keuze voor een studie uit te kunnen stellen. Ik wist het niet! Niets leek precies aan te sluiten bij mijn kwaliteiten. Ik hield van schrijven, de Nederlandse taal, maar wilde ook wel iets met mensen doen.

Uiteindelijk koos ik, toen ik zowel mijn HAVO als mijn VWO diploma op zak had, voor de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Dat leek een opleiding waar ik nog veel kanten mee op zou kunnen. Tijdens die opleiding leerde ik mezelf beter kennen en deed veel mensenkennis op. Daar profiteer ik nog elke dag van.

En toen zat ik vast

En toen ineens, een aantal jaar later, zat ik vast. Ik had een baan gekregen op de plek waar ik een jaar stage had gelopen (in de gezinshulpverlening), was getrouwd en moeder geworden van drie kinderen en we hadden onze beide inkomens nodig. Maar was het leuk? Nee! Ik voelde me helemaal niet op mijn plek. Ik bleek behoorlijk gevoelig voor alle ellende van de mensen die ik dagelijks met mijn collega’s behandelde en voelde heel sterk dat ik daar niet hoorde.

Eindelijk ging in schrijven

En toen bleek ik ook nog eens een genetische afwijking te hebben die ervoor zorgde dat ik een heel hoog risico had op borstkanker. Ik besloot mijn borsten preventief te laten amputeren en dat zette alles even stil.

Ik zat er zo in vast, dat ik besloot erover te gaan schrijven, iets waarvan ik als kind al droomde: schrijver worden! En daar vond ik het! Dat was ik moest doen! Schrijven!

Het begon allemaal met het van me af schrijven van alle gevoelens en gedachten die erbij komen kijken als je zo’n heftige operatie moet ondergaan. Maar daar eindigde het niet! Mijn gevoelens kregen woorden en die woorden vormden op een dag ineens gedichtjes.

Eenmaal uit die storm van gedachten en gevoelens, wilde ik ook eens proberen voor een ander te schrijven. Toen ook dat lukte, had ik mijn eigen droombedrijf en toekomst gevonden. Dit is wat ik wil doen: mensen raken met de gevoelens die ik op papier zet.

En zo werd ik van hulpverlener als vanzelf schrijver. En dat schrijven kan ik ook voor jou doen. Voor belangrijke momenten in je leven, zoals geboorte of juist verlies. Of ik kom schrijven op één van de belangrijkste dagen van je leven

Meer over mij

  • Als ik niet schrijf vind je mij met pen en papier aan tafel en ben ik aan het Handletteren.
  • Of ik ben met de kinderen in de weer
  • Ik zing bij het plaatselijke popkoor
  • En ben met enige regelmaat te vinden op het voetbalveld, waar ik als kind nog veel meer tijd doorbracht.
  • Ik hou van Drenthe en ik denk dat dat een liefde voor het leven is. Ik zie mezelf niet vertrekken. Tenzij het naar een vakantiehuisje in een warm land is natuurlijk! :D

 

En nu ben ik heel benieuwd wat maakte dat jij tot het einde hebt gelezen? Heb je en vraag of wil je graag dat ik iets voor je schrijf? Laat het me weten!

mirna dijkstra, woordenwensjes, drenthe