Home » Blog » Hoe ik door Woordenwensjes meer de echte versie van mezelf werd

Hoe ik door Woordenwensjes meer de echte versie van mezelf werd

Gepubliceerd op 15 juli 2020 om 20:47

Kritiek kon ik maar moeilijk verdragen…

Als kind al was ik gevoelig. Ik besefte dat toen niet zo, maar als ik er nu op terug kijk, zie ik pas hoeveel last ik van dingen had. Al werd er maar een kleine opmerking gemaakt, ik onthield het. Ik was al kritisch op mezelf, dus de ‘kritiek’ van een ander was niet te verdragen. Daarover schreef ik eerder al eens een blog.

Doordat ik me best veel aantrok van wat er gezegd werd of eventueel gezegd kon worden (want de kritiek vond ook vaak al plaats in mijn hoofd), was ik niet vrijuit mezelf en paste ik me vaak aan.

Ik paste me aan op school, in mijn voetbalteam en ook in mijn familie. Ook nu betrap ik mezelf er wel eens op dat ik op de verschillende plekken ook een ander deel van mezelf laat zien. Ik pas me aan, aan wat me op dat moment passend lijkt.

Echte versie van mezelf

Door Woordenwensjes ben ik steeds meer de echte versie van mezelf geworden. Waar ik eerder meer van buiten naar binnen leefde (me aanpaste aan wat van buiten kwam), lukt het me nu steeds beter om van binnen naar buiten te leven (voelen hoe het écht voor mij is en daarbij blijven). Hoewel dat nog altijd een enorme uitdaging is en vast ook zal blijven.

Misschien ben jij wel net zo gevoelig als ik?

Ik kreeg deze week een tip, waarvan ik denk dat het ook voor jou zou kunnen werken. Ik merk namelijk vaak, vooral als ik iets ga doen met meerdere mensen (familie, collega’s, sportteam) ik snel meevoel en meega in wat er in de groep gebeurt, ik lijk dan wel een kameleon!

Ik leerde hierin afgelopen week om, voordat je ergens naartoe gaan, eerst stil te staan bij jezelf. Even heel bewust voelen hoe je je voelt, zodat je je in de groep niet meteen meebeweegt met de groep, maar meer bij je eigen gevoel kunt blijven. Alleen maar door je er bewust van te zijn. Ik probeerde het uit en voelde me een stuk fijner! Het lukte me mijn eigen mening te geven, zonder me te laten meevoeren op gevoelens en ideeën van de ander.

Het blijft een interessante reis. Die reis in mezelf, waarin jij vast ook iets herkent.

De twee kanten van Woordenwensjes

Ik bemerkte dat het schrijven van Woordenwensjes voor mij ook de twee kanten heeft die ik eerder noemde:

  • Van buiten naar binnen, als ik iets schrijf naar aanleiding van het gevoel en verhaal van een ander.
  • Van binnen naar buiten, als ik mijn eigen verhaal in woorden probeer te vangen. Verwerking, verwoorden van mijn gevoelens, bijna therapeutisch soms.

En met dat ik me hiervan bewust werd, ontstond er een gedichtje van binnen naar buiten. Over mijn verhaal, mijn gevoel. Dat gedichtje wil ik graag met je delen:

Vakantie is een mooie tijd om meer naar binnen te kijken. Hoe voel ik me? Wat wil ik? Waar wil ik naartoe? Ik ga er de komende weken voor gebruiken, jij ook?

Liefs,


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Ina Schipper
20 dagen geleden

Heel herkenbaar! Ondanks dat ik bijna 60 ben kan ik me laten raken. Hooggevoelig. Het gaat wel steeds beter door inderdaad bewuster te gaan leven en bij mezelf te blijven. Ik heb daarin wel keuzes gemaakt. Die ik heel moeilijk vind. Mensen die weten dat ik gevoelig ben, en dan juist je op je zwakke plek raken. Daar bescherm ik me tegen!!

Mirna
18 dagen geleden

Hoe beter je jezelf leert kennen, hoe makkelijker het wordt om echt bij jezelf te blijven... Maar desondanks blijft het een grote uitdaging. Goed dat je daarin keuzes gemaakt hebt! Liefs Mirna, Woordenwensjes